آریامن پارس

شرکت بازرگانی آریامن پارس

صادرات و واردات

مشاوره در امور بازرگانی وصنعتی

امور گمرکی ترخیص کالا

شماره تماس:۰۹۱۳۲۳۳۴۰۸۹

+ نوشته شده در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387ساعت 15:35
توسط علی موضوع: |

نحوه ی ترخیص کالاهای وارداتی و صادراتی

بازرگانى - ترخيص کالاهاى وارداتى و صادراتى

ترخيص کالاهاى وارداتى و صادراتى

ترخیص کالاهای مجاز وارداتی از طریق اسکله بهمن ، کاوه و لافت صورت می پذیرد.

سیستم اداری موجود در کوتاه ترین زمان ممکنه تشریفات قانونی را انجام می دهد.

کالاهای وارداتی شامل واردات به منطقه ، از منطقه ، صادرات از منطقه به سرزمین اصلی و صادرات به خارج است .

اصول کلی مقررات صادرات و واردات منطقه آزاد ، به شرح زیر است:

اصول کلی مقررات صادرات و واردات منطقه آزاد

1- مبادلات بازرگانی مناطق با خارج از کشور و سایر مناطق آزاد پس از ثبت گمرکی از مشمول صادرات و واردات مستثنی هستند.

2- مبادلات بازرگانی با سایر نقاط کشور اعم از مسافری و تجاری تابع مقررات عمومی صادرات و واردات کشور می باشد.

3- کالاهایی که برای بکارگیری و مصرف در منطقه از داخل کشور وارد می شوند، صادرات آنها تابع مقررات عمومی صادرات و واردات خواهد بود.

4- ورود هر نوع کالا به منطقه به استثنای کالائی که به موجب شرع یا قوانین کشور( که در آنها نام مناطق آزاد تصریح شده باشد ممنوع است) مجاز است .

5- رعایت مقررات بهداشتی ، امنیتی ، فرهنگی و استاندارد بر اساس ضوابط منطقه الزامی است.

6- ماشین آلات صنعتی ، مواد اولیه ، مصالح و ابزار ساختمانی از پرداخت عوارض معاف ولی مشمول هزینه خدمات می باشند .

7- صدور کالای ساخته شده در منطقه به خارج یا سایر مناطق آزاد مجاز است.

8- ورود کالای تولید شده در مناطق به داخل کشور پس از پرداخت سود بازرگانی مواد اولیه بکار رفته در آن بلا مانع است.

9- صدور کالای داخلی به خارج که عینا صادر می شوند موکول به رعایت مقررات عمومی صادرات و واردات کشور است.

10- کنترل و نظارت بر ورود و صدور کالا از منطقه به داخل کشور توسط گمرک جمهوری اسلامی صورت می گیرد.

11- کنترل و نظارت بر ورود و صدور کالا از مناطق آزاد به سایر کشورها توسط گمرک سازمان انجام می شود.

واردات

وارد کننده کالا شخص حقیقی یا حقوقی است که نسبت به ورود کالای مورد مصرف در داخل منطقه طبق مجوزهای مربوطه اقدام می نماید.

برا ی واردات ، داشتن کارت بازرگانی منطقه الزامی است . چنانچه واحد تولیدی باشد، داشتن مجوزهای لازم از معاونت صنایع الزامی است .

واردات کالا به دو روش صورت می پذیرد: ورود قطعی ، ورود موقت.

واردات قطعی : منظور از واردات قطعی ، کالاهایی هستند که برای مصرف یا فروش سفارش شده به منطقه وارد و با انجام تشریفات قطعی گمرکی ترخیص می شوند.

اسناد مورد نیاز برای واردات قطعی :

1- اظهار نامه واردات تنظیم شده

2- کارت بازرگانی

3- بارنامه ( در مورد لنج مانیفست)

4- فاکتور( سیاحه خرید)

5- عدلبندی

6- مجوزهای قانونی جهت ترخیص کالا از قبیل گواهی بهداشت، استاندارد و .....حسب مورد

7- در خصوص کالاهای گشایش اعتبار (LC ) ارائه اصل بار نامه ظهر نویسی شده توسط بانک گشایش کننده اعتبار و یا مجوز ترخیص بانک .

ورود موقت :

ورود موقت ، رویه ای گمرکی است که به موجب آن می توان کالای خاصی را برای منظور مشخصی برای مدت معین وارد منطقه و سپس خارج کرد.

کالاهای مرجوعی :

کالاهای مرجوعی کالاهایی هستند که به دلیل ممنوعیت و یا غیر مجاز بودن و یا عدم تطبیق با مجوزهای مربوطه قابل ترخیص نبوده و یا صاحب کالا به خواست خود اقدام به مرجوع کالا می نماید.

برای این منظور اظهار نامه تنظیم و مجوز مرجوعی صادر می گردد. کالاهای مرجوعی شامل هزینه خدمات بوده و برای مرجوع نمودن کالاهای مجاز مبلغی معادل یک برابر عوارض و خدمات سپرده و یا وثیقه معتبر اخذ می شود که پس از تائید پروانه مرجوعی توسط گمرک مقصد، سپرده یا وثیقه مذکور به صاحب آن مسترد می شود.

انواع کالا از لحاظ شرایط ورود:

الف- کالاهای مجاز :

کالائی است که صدور آن با رعایت ضوابط نیاز به کسب هیچ گونه مجوز ندارد.

ب- کالاهای مشروط :

کالائی است که صدور یا ورود آن با کسب مجوز امکان پذیر است.

ج- کالای ممنوع :

کالائی است که صدور یا ورود آن به موجب شرع مقدس اسلام و یا به موجب قانون ( که نام مناطق آزاد در آن قید شده باشد) یا مصوبه هیئت مدیره و مدیر عامل سازمان ممنوع شود.

صادرات

صادرات به معنی انتقال کالا یا ارسال و فرستادن آن از منطقه به خارج از محدوده منطقه آزاد می باشد،چه مقصد سرزمین اصلی باشد و یا خارج از کشور.

مقصد صادرات به طور کلی به سه عنوان : داخل کشور ، خارج کشور و سایر مناطق آزاد تفکیک می شود.

· صادر کننده:

به هر شخص حقیقی و یا حقوقی که دارای کارت بازرگانی و یا مجوز واردات بازرگانی بوده و اقدام به صدور کالا نماید، صادرکننده اطلاق می گردد.

· تشریفات صادرات:

صادر کننده پس از مراجعه به گمرک اقدام و به تنظیم اظهار نامه صادراتی می نماید و برای این کار باید اسناد زیر را در اختیار داشته باشد:

1- اظهار نامه صادراتی تنظیم شده

2- کارت بازرگانی

3- صورت عدلبندی( در صورت لزوم)

4- گواهی معاونت صنایع مبنی بر تولید کالا( برای واحدهای تولیدی)

5- مجوزهای قانونی ( در صورت لزوم مانند شیلات ،....)

6- اعلام سابقه ورود کالا و شماره مجوز واردات برای صادرات مجدد کالای تجاری

· هزینه های گمرکی صادرات:

- ارسال کالا به خارج از کشور از پرداخت عوارض معاف است

- صادرات کالا به داخل کشور در صورت استفاده از تسهیلات مصوبه وزیران ( تخفیف 15 درصد) مشمول عوارض تا سقف 15 درصد می شود. تعیین میزان عوارض بر اساس سود بازرگانی مندرج در کتاب مقررات صادرات و واردات کشور می باشد.

- برای صادرات کالا به داخل کشور، در صورتی که سود بازرگانی کالا صفر باشد 75% خدمات اخذ می گردد.

· صادرات مجدد:

صادرات مجدد به صدور کالاهای تجاری وارده به منطقه گفته می شود. صدور این کالاها بر اساس مجوزهای وارده آنها صورت گرفته و در صورت صدور به خارج از کشور مشمول پرداخت 075%1 درصد خدمات می شود.

در صورت صدور به داخل کشور بر اساس سود بازرگانی مندرج در کتاب مقررات صادرات و واردات کشور تا سقف 15 درصد عوارض ورود اخذ می شود.

برای کالاهای با سود بازرگانی صفر هیچ گونه هزینه خدمات اخذ نمی شود.

گمرک سازمان به طور قانونی نقش تطبیق واردات و صادرات را با مقررات وضع شده برای واردات و صادرات دارد. بنابراین ، در ورود یا صدور کالا نقش گمرک آن است که :

اولا- الزامات قانونی در ورود یا صدور کالا توسط واردکنندگان یا صادرکنندگان رعایت شود.

ثانیا- محدودیت ها و ممنوعیت های وضع شده مراعات شود.

ثالثا- معافیت ها و تخفیف های توصیه شده به موجب مصوبات سازمانی در صورت تطبیق مشخصات کالا و اسناد به وارد کنندگان داده شود.

رابعا- حقوق و عوارضی را که وضع شده است به طور صحیح وصول نماید.

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386ساعت 16:11
توسط علی موضوع: |

با سلام امیدوارم که حال همگی تجار خوب سلامت باشد شرکت آریامن پارس افتخار دارد که با کلیه شرکتهای بازرگانی رابطه کاری بر قرار نمایید کلیه دوستانی وب را مطا لعه کردن در صورت تمایل موارد همکاری خود را بیان فرمایید با سپاس علی

+ نوشته شده در شنبه هجدهم اسفند 1386ساعت 20:27
توسط علی موضوع: |

ده را کسب ایده برای خلق محصول جدید

1- یکی از مشکلات موجود برای مردم را حل کنید.هزاران مشکل در جهان وجود دارد. محصولی خلق کنید که بتواند راه حلی برای یکی از این مشکلات ارائه دهد.

2- سعی کنید بفهمید که گرایشهای تعریف شده جاری چیست. و سعی در ایجاد محصولی کنید که مرتبط با این گرایشات باشد.

3- بهبود و اصلاح محصولات موجود در بازار به طوری که این محصولات هم کارایی قبلی خود را حفظ کنند و هم مطابق با نیازهای جدید باشند .

4- جایگاهی ویژه برای محصولات موجود ایجاد کنید. به طوری که این محصولات در مقابل محصولات رقبا دارای برتری باشند. محصولات شما می تواند سریع تر، بزرگتر، کوچکتر و... از محصولات رقبا باشد.

5- اضافه کردن محصولات مرتبط به محصولات موجود نیز یکی از این روشها می باشد. در این روش می توان درون بسته بندی محصول اصلی ، محصولات مرتبط با آن را نیز قرار داد.

6- جلوه ای جدید به محصولات قدیمی بدهید. به طور مثال در مورد یک کتاب قدیمی که هیچ فروشی ندارد با تغییر عنوان آن ، تغییر جلد آن و به روز کردن برخی مطالب آن می توانید بازار خوبی برای آن کسب کنید.

7- از طریق برقراری ارتباط با مشتریان خود می توانید ار آنها بپرسید که به چه محصولات جدیدی نیاز دارند و دوست دارند که چه محصولاتی را در بازار ببینند.

8- می توانید دو یا چند محصول را با یکدیگر ترکیب کنید و محصولی جدید بسازید به گونه ای که کارایی تک تک محصولات قبلی را داشته باشد و علاوه برآن مزایای دیگری نیز برای مصرف کننده داشته باشد.

9- از افرادی که از وب سایت تان دیدن می کنند اطلاعات جمع آوری کنید. با قراردادن پرسشنامه هایی در وب سایت و درخواست از بازدیدکنندگان برای پاسخ به آنها می توان به خواسته های آنان پی برد.

10- برای محصولات موجود خود بازاری جدید ایجاد کنید. و ببینید که علاوه بر مشتریان و مصرف کنند گان فعلی چه کسانی می توانند از این محصولات استفاده کنند . از این طریق می توانید بازار محصولات خود را گسترش دهید.

+ نوشته شده در پنجشنبه دوم اسفند 1386ساعت 19:45
توسط علی موضوع: |

نو آوری

مدیریت فناوری و نوآوری:

فناوری و نوآوری ”فناوری“

دربردارنده كلیه روش‌ها، فرآیندها سیستم‌ها و مهارت‌هایی است که جهت تبدیل منابع به محصولات بکار گرفته می‌شوند. به هرگونه تغییر و تحول در فناوری (ترک روشهای قدیمی و سنتی انجام امور) ”نوآوری“ اطلاق می‌شود. از جمله مهم‌ترین انواع نوآوری، می‌توان به ”نوآوری در محصول“ و ”نوآوری در فرآیند“ اشاره كرد.

نوآوری در فرآیند عبارتست از ایجاد تحولات موثر در روشهای تولید بروندادها و محصولات. نوآوری در محصول نیز دربرگیرنده تغییرات و تحولاتِ ایجادشونده در خودِ بروندادها (اعم ازمحصولات و خدمات) است.

چرخه عمر فناوری

این چرخه با شناسایی یک نیاز آغاز شده و با تدارك روش‌هایی برای برطرف‌کردن آن‌ها از طریق علوم ویا دانش‌های کاربردی دنبال می‌شود.

• اشاعه نوآوری‌های فناورانه:

افرادی که فناوری‌های نوین را برمی‌گزینند به ترتیب در پنج گروه ذیل تقسیم‌بندی می‌شوند:

1. نوآوران: این دسته از افراد معمولاً ماجراجو هستند، بطوریكه که برخی افراد, آنان را خودرای و یک‌دنده و یا حتی افراطی تلقی می‌كنند.

2. پذیرندگان پیشرو (زودهنگام): موفقیتِ فناوری‌های نوین برای این افراد, بسیار حائز اهمیت است. زیرا اغلب دارای رهبرانی نوگرا و ایده‌پرداز هستند.

3. اکثریت پیشرو (زودهنگام): این دسته ازبرگزینندگان, تعمق بیشتری روی مسائل می‌كنند و تصمیم‌گیری‌شان مبنی بر بکارگیری فناوری‌های نوین، نیازمند زمان بیشتری است.

4. اکثریت پسرو (دیرهنگام): این گروه نسبت به تحولات فناورانه بدبین می‌باشند و رویکردشان به نوآوری, با احتیاط فراوانی همراه است و غالباً در اثر افزایش نیازهای اقتصادی یا فشارهای اجتماعی, فناوری‌های جدید را می‌پذیرند.

5. عقب‌مانده‌ها: این گروه نیز اغلب به خاطر انزوا و دیدگاه‌های محافظه‌کارانه خود، بسیار بدبینانه نسبت به نوآوری و تحول می‌نگرند.

نوآوری فناورانه در یك محیط رقابتی

تصمیم‌گیری‌های راجع‌به فناوری و نوآوری بسیار استراتژیك هستند و باید به روشی كاملاً سیستماتیك با آنان روبرو گردید.

الف. پیشتازان فناوری:

پیشتازبودن در فناوری, مستلزم تحمل هزینه‌ها و مخاطرات بسیاری است, به‌همین خاطر، الزاماً بهترین رویکرد برای یك سازمان محسوب نمی‌شود.

• مزایای پیشتازبودن درفناوری: چیزی که نوآوران و پیشتازان در فناوری را به خود جلب می‌نماید، امکان كسب سود بسیار بالا و مزایای ناشی از ”نفرِ اول بودن“ است. در صورتی که این پیشتازبودن در فناوری, کارآیی سازمان را نسبت به دیگر رقیبانش بالاتر ببرد، سبب ایجاد یک برتری و مزیت هزینه‌ای خواهد شد.

ب. دنباله‌روان فناوری:

• نه هیچ‌یک از سازمان‌ها به‌طور مساوی مستعد پیشتازبودن در فناوری هستند و نه اینكه سوددهی پیشتازبودن برای همه آنان یكسان است.

• از پیروبودن در فناوری می توان برای حمایت از استراتژی‌های كم‌هزینگی و تمایز خود بهره برد.

• زمان‌ پذیرفتن فناوری وابسته به نیازهای استراتژیك سازمان و مهارت‌های فناورانه موجود در سازمان (هم‌پایه منافع بالقوه فناوری جدید) است.

ارزیابی نیازهای فناوری

ارزیابی نیازهای فناوری یک سازمان, مشتمل بر برآورد فناوری‌های موجود و ارزیابی روندهای محیطی موثر در صنعت, است.

• برآورد فناوری‌های موجود: ممیزی فناوری امكان می‌دهد تا فناوری‌های کلیدی را كه سازمان بدان‌ها وابسته و متكی است مشخص شوند. مهمترین بعد یک فناوری نوین، ارزش رقابتی آن است. یکی از فنون سنجش ارزش رقابتی، دسته‌بندی فناوری در یكی از گروه‌های ذیل است: فناوری‌های نوظهور، فناوری‌های درحال‌تكامل (پیشرونده)، فناوری‌های کلیدی و فناوری‌های بنیادین.

• ارزیابی روندهای فناورانه محیطی: درست همانند تمامی انواع برنامه‌ریزی‌ها، تصمیمات مرتبط با فناوری نیز باید بین توانمندی‌های درونی سازمان (نقاط ضعف و قوت) و فرصت‌ها و تهدیدهای خارجی توازن برقرار کند.

1. ترازیابی: در طی این فرآیند، تجربیات, دانش, و فناوری‌های سازمان با دیگر شرکت‌ها مقایسه می‌شود. لازم به ذکر است که در صنایع مختلف, ترازیابی فناوری‌های یك سازمان با دیگر رقیبان، متفاوت است.

2. رصد جهانی: این فرآیند بر هرآنچه در حوزه امور سازمان, ممكن و قابل انجام است و آنچه که در حال توسعه است، متمرکز می‌گردد. در این فعالیت كوشش می‌شود تا از طریق رصد و پایش جهان, فناوری‌های نوین و نوظهور در یك صنعت, كشف و شناسایی گردد.

نحوه تصمیم‌گیری درمورد نوآوری‌های فناوری

بایستی تصمیم‌گیری درباره نوآوری‌های فناورانه, بین بسیاری از عوامل مرتبط، توازن برقرار کند. موثرترین رویکرد به فناوری, نه‌تنها به توانایی فناوری در حمایت و برآوردن نیازهای استراتژیک سازمان وابسته است, بلکه به توانمندی‌ها و قابلیتهای سازمان در به‌کارگیری موفقیت‌آمیز فناوری نیز بستگی دارد.

• میزان پذیرش بازار (موردانتظار): نخستین مساله‌ای که باید در تدوین یک استراتژی در باب نوآوری‌های فناورانه به آن پرداخت، پتانسیل بازار است.

1. هنگام برآورد میزان تقاضای بازار، مجریان باید دو چیز را مشخص نمایند: اول اینكه, باید در کوتاه‌مدت، کاربردی که نشانگر ارزش و اهمیت فناوری نوین باشد، ارایه شود. دیگر اینكه, باید مجموعه‌ای از کاربردها در طولانی‌مدت وجود داشته باشد که نشان دهند فناوری نوین وسیله‌ای قطعی برای رفع آن دسته از نیازهای بازار است.

• امکان‌سنجی فناورانه: ممکن است برخی از موانع فنی, باعث سد راه یا ایجاد وقفه در پیشرفت گردند.

• توجیه اقتصادی: این مورد نیز ارتباط بسیار نزدیکی با امکان‌سنجی فناورانه دارد. مجریان باید این مساله را نیز در نظر بگیرند که آیا پروژه, دربردارنده محرك مالی (بازده محتملِ) خوبی هست یا خیر.

• توسعه شایستگی‌های آینده: سازمانها موظفند استراتژی‌های خود را بر اساس شایستگی‌های محوری‌شان تدوین نمایند. این مساله درباره استراتژی‌های فناورانه و نوآورانه نیز صادق است.

• تناسب سازمانی: آخرین مواردی که باید هنگام تصمیم‌گیری در رابطه با نوآوری‌های فناورانه, به آنها پرداخت، عبارتند از: فرهنگ سازمان، علایق مدیران و انتظارات ذی‌نفعان و سهامداران. معمولاً سازمان‌های سردمدار فناوری, استراتژی‌های فناوری مبنی بر ”رقابتِ تهاجمی“ و ”اولین‌بودن“ را برمی‌گزینند. در بسیاری موارد نیز، مجریانی كه دغدغه هزینه‌ها را دارند بیشتر ترجیح می‌دهند وارد كار نشوند تا اینكه در شرایط شكست قرار گیرند.

نحوه دستیابی به فناوری‌های نوین

در بسیاری از صنایع، عمده‌ترین منابع فناوری نوین، سازمان‌هایی هستند كه از فناوری موردنظر استفاده می‌كنند. اساساً چگونگی اکتساب فناوری نوین، تصمیم‌گیری بین خرید یا ساخت فناوری است.

• توسعه داخلی: توسعه فناوری نوین در یک شرکت, امكان ایجاد و حفظ امتیاز انحصاریت فناوری را برای شرکت مقدور می‌سازد.

• خرید: تقریباً اغلب فناوری‌ها را می‌توان در محصولات و فرآیندهایی که به سادگی و آزادانه قابل‌خرید می‌باشند, یافت.

• قرارداد توسعه: در صورتی که فناوری موردنظر موجود نباشد ویا شرکت منابع یا زمان کافی جهت توسعه آن را دراختیار نداشته باشد، می‌تواند با انعقاد قراردادی (به کمک منابع خارجی) به توسعه فناوری موردنظر بپردازد.

• دریافت امتیاز: فناوری‌هایی را که نمی‌توان به‌سادگی در غالب یك محصول (یا جزیی از یك محصول) خریداری نمود, می‌توان با پرداخت هزینه‌ای, تحت امتیاز (لیسانس شرکت سازنده) بدست آورد.

• دادوستد فناوری: یکی دیگر از روش‌های دستیابی به فناوری نوین دادوستد یا تبادل فناوری می‌باشد.

• همكاری‌های تحقیقاتی و سرمایه‌گذاری مخاطره‌پذیر مشترك: همكاری‌های در راستای توسعه فناوری‌های نوین تشکیل می‌گردند.

• دستیابی به مالک فناوری: در صورتی که شرکتی فاقد فناوری موردنظر باشد و در عین حال مایل به کسب مالکیت آن فناوری باشد، می تواند شرکت صاحب فناوری را خریداری نماید.

فناوری و سِمُت‌های مدیریتی

معمولاً در سازمانهای بزرگ, مسائل حوزه فناوری جزء مسؤولیت‌های معاونان تحقیق و توسعه است. اخیراً شرکت‌های زیادی سِمُت جدیدی با عنوان ”مدیر ارشد فناوری“ را ایجاد کرده‌اند. دامنه مسؤولیت‌های مدیر ارشد فناوری بسیار فراگیر و منسجم, و در سطح كلان شركت است.

• در یك سازمان, افرادی كه نقشی کلیدی در دستیابی و توسعه فناوری‌های نوین بازی‌ می‌كنند عبارتند از: نوآور تکنیکی، قهرمان تولیدگر محصول و قهرمان ارشد اجرایی.

1. نوآور فنی: فناوری نوینی را توسعه می‌دهد ویا مهارت‌های کلیدی موردنیاز برای نصب یا بكارگیری فناوری را دارد.

2. قهرمان تولیدگر محصول: فردی است كه غالباً موقعیت یا شان خویش را به‌خطر می‌اندازد تا ایده در سازمان ارتقا یابد، بعلاوه می‌كوشد حمایت‌های سازمان را برای آن جذب نموده و طرح مورد پذیرش واقع شود.

3. قهرمان ارشد اجرایی: حمایت نهایی و كامل از پروژه توسط مدیر ارشد سازمان كه شرایط, اختیارات و منابع مالی موردنیاز برای حمایت از پروژه و قهرمان تولیدگر محصول را دارد, محقق خواهد شد. سازماندهی برای نوآوری این سازماندهی نیازمند ایجاد توازن و تعادلی بین شکوفایی انرژی و توانمندی‌های خلاقانه افراد و کنترل نتایج در راستای برآوردن نیازمندی‌های بازار طبق یک برنامه زمان‌بندی است.

• شکوفایی خلاقیت: باید فرهنگ سازمانی مشوق نوآوری باشد.

• حذف دیوانسالاری (بوروکراسی): دیوانسالاری دشمن نوآوری است. همانقدر که دیوانسالاری می‌تواند باعث حفظ نظم و افزایش كارآیی شود، می‌تواند كاملاً در مقابل نوآوری نیز قرار گیرد.

• پیاده‌سازی پروژه‌های توسعه: یکی از ابزارهای قوی برای مدیریت فناوری و نوآوری‌ها در سازمان، پروژه‌های توسعه است. پروژه توسعه یک فعالیت متمرکز سازمانی است که به منظور خلق محصول یا فرآیند نوین از طریق پیشرفت‌های حاصل از فناوری است. معمولاً پروژه‌های توسعه در یکی از چهار گروه زیر قرار می‌گیرند:

1. پروژه‌های توسعه تحقیقاتی یا پیشرفته, که به منظور خلق علوم جدید در جهت استفاده در یك پروژه‌ خاص تعریف می شوند.

2. پروژه‌های توسعه جهشی, که برای خلق اولین نسل یک محصول یا فرآیند طراحی می‌شوند.

3. پروژه‌های توسعه ساختاری, که ساختار یا معماری شالوده‌ای پروژه‌هایی را بنا می‌نهند که مجموعه چندین پروژه را در دل خود خواهند داشت.

4. پروژه‌های توسعه جزئی, که دامنه فعالیت محدودتری دارند و درراستای ایجاد بهبود و پیشرفت تدریجی در یک محصول یا فرآیند موجود تعریف می‌شوند.

• فناوری، طراحی مشاغل و منابع انسانی:

مدیریت فناوری و نوآوری:

فناوری و نوآوری ”فناوری“

چرخه عمر فناوری

• اشاعه نوآوری‌های فناورانه:

افرادی که فناوری‌های نوین را برمی‌گزینند به ترتیب در پنج گروه ذیل تقسیم‌بندی می‌شوند:

نوآوری فناورانه در یك محیط رقابتی

الف. پیشتازان فناوری:

ب. دنباله‌روان فناوری:

• از پیروبودن در فناوری می توان برای حمایت از استراتژی‌های كم‌هزینگی و تمایز خود بهره برد.

ارزیابی نیازهای فناوری

ارزیابی نیازهای فناوری یک سازمان, مشتمل بر برآورد فناوری‌های موجود و ارزیابی روندهای محیطی موثر در صنعت, است.

نحوه تصمیم‌گیری درمورد نوآوری‌های فناوری

• امکان‌سنجی فناورانه: ممکن است برخی از موانع فنی, باعث سد راه یا ایجاد وقفه در پیشرفت گردند.

نحوه دستیابی به فناوری‌های نوین

• دادوستد فناوری: یکی دیگر از روش‌های دستیابی به فناوری نوین دادوستد یا تبادل فناوری می‌باشد.

فناوری و سِمُت‌های مدیریتی

• شکوفایی خلاقیت: باید فرهنگ سازمانی مشوق نوآوری باشد.

2. پروژه‌های توسعه جهشی, که برای خلق اولین نسل یک محصول یا فرآیند طراحی می‌شوند.

• فناوری، طراحی مشاغل و منابع انسانی:

انتخاب یک فناوری نوین غالباً ما را ملزم به ایجاد تغییراتی در نحوه طراحی مشاغل می‌نماید. معمولاً هدف از چنین روش بازطراحی و بازتعریف مشاغل اینست كه افراد به گونه‌ای با الزامات و نیازهای فناوری هماهنگ شوند كه عملکرد فناوری را بیشینه نمایند. ولی اغلب چنین كارهایی در بیشینه‌كردن بهره‌وری كل با موفقیت همراه نمی‌شوند زیرا بخش انسانی معادله را از نظر دور می‌دارند.

رویكرد سیستم‌های اجتماعی-فنی در بازطراحی امور و مشاغل, (به طور خاص) به گونه‌ای به بازطراحی وظایف می‌پردازد كه كارآیی اجتماعی (انسانی) و فنی كار را توامان بهینه سازد.

را بیشینه نمایند. ولی اغلب چنین كارهایی در بیشینه‌كردن بهره‌وری كل با موفقیت همراه نمی‌شوند زیرا بخش انسانی معادله را از نظر دور می‌دارند.

+ نوشته شده در پنجشنبه دوم اسفند 1386ساعت 19:31
توسط علی موضوع: |